Thee Vragen

Theezakjesvragen

Vrijdagochtend, tien uur. Ik heb net het warme water in de mok gegoten, als mijn oog valt op de vraag op het theezakje: “Wat is je grote droom?”, staat er op het labeltje. Teatopics noemt Pickwick dat. Zelfs mijn moeder stelt minder moeilijke vragen, maar van haar kan ik het nog hebben, mede omdat ik anders vanavond geen avondeten krijg.

Deze levensvraag hield me de rest van de middag zo bezig, dat de normale levenskwesties, fuck, heb ik mijn krultang wel uitgezet, dadelijk fikt mn hele flat af” of “heb ik mijn plant wel water gegeven?” (op die laatste vraag was het antwoord overigens nee, wat weer verklaart waarom ik single ben, want als je niet eens voor een plant kan zorgen…) even naar de achtergrond verdwenen. Het zit namelijk zo, als het goed is ga ik dit jaar afstuderen en dat is best eng. 

Al zo lang ik me kan herinneren heb ik namelijk een plan. Ik wist in groep zeven al naar welke middelbare school ik wilde, en toen ik eenmaal kon schrijven wist ik al dat dit mijn beroep moest worden. Grotendeels ook omdat Pokémontrainer worden toen nog niet mogelijk was. Maar aangezien ik nog steeds geen Snorlax heb weten te bemachtigen, lijkt het me toch verstandig om m’n studie af te maken. 
Maar goed, ik dwaal af. Voor het eerst in mijn leven heb ik namelijk geen plan. Wordt het een master? Een baan? Een eigen bedrijf? Blijf ik in Enschede? Ga ik naar het buitenland? Allemaal vragen die zo op een Pickwick theezakje zouden passen, maar waar ik net als op de vraag “Wat is je grote droom?” nog geen antwoord op heb. En eigenlijk is het best fijn, dat alles nog open ligt. Eerst maar eens afstuderen, en dan volgt de rest vanzelf.