Pexels Photo 1647250

Sneeuwvlokjes teisteren Nederland

Ja hoor, het is weer raak!
Iedereen gaat weer helemaal wild, omdat er een centimeter sneeuw gevallen is.
Ik ben nog geen 10 minuten wakker of de winterse termen elfstedentocht, horrorwinter en sneeuwballengevecht zijn al meerdere malen voorbij gevlogen.
Optimisme is echt een superleuke eigenschap is, maar op dit soort momenten mogen sommige mensen hun optimisme toch echt wel voor de trein gooien.
Alhoewel, die rijden toch niet..

Net zoals elk jaar hoeft het maar twee dagen te vriezen en het woord elfstedentocht vliegt aan alle kanten voorbij. Nou wil ik niet degene zijn die het voor iedereen verpest. Maar de laatste elfstedentocht was in 1997. Het is allang geen traditie meer, eerder nostalgie. Mocht je met je optimisme mij toch willen overtuigen dat de tocht er komt, ga dan alsjeblieft lekker zwemmen met optimisme.Al dat wit zorgt wel voor een mooie omgeving, jammer dat de bevroren traanogen ervoor zorgen dat je er evenveel van ziet als Malorie in Bird box (Bonustip, ga je de film Bird box kijken doe dit dan aub ook met een blinddoek om). Liever zie ik dan de Instagram foto’s van eskimo’s die wel de ongekende kou van min een halve graad trotseren, met mijn wollen sokken bij de verwarming. Mocht je jezelf toch buiten wagen kijk dan wel uit voor de jochies met snotpegels.

Naast de ongeleidde ijsballen die ze je kant op laten vliegen blaffen ze ook nog eens 9 verschillende soorten griep.
Om het toch positief af te sluiten wil ik ook wel de mooie momenten van de winter aanhalen, iemand buiten tegenkomen aan de overkant van de straat is echt geweldig.
Naast het bevroren glimlachje wilde ze ook even zwaaien, vluchtig ging haar hand omhoog tot ze erachter kwam dat door de 3 lagen trui en dikke winterjas haar hand niet verder kwam dan tot haar schouder.

Je ziet dat ze dat niet zag aankomen en het glimlachje krijgt een leuke awkward touch.
Vanaf schouderhoogte probeert ze dan toch een zwaaiende beweging te maken.
Na 10 centimeter links en 10 centimeter rechts komt ze erachter dat de 3 laagse truien dit toch ook wel moeilijker maken dan verwacht.
Ter compensatie laat ze haar bovenlichaam maar een beetje mee waggelen, wat het samen tot een prachtige pinguïnbegroeting maakt.
Misschien dat het de kleine dingen zijn waar je van moet genieten deze winter.