New York

Het succes van NYC: nooit slapen, niet plannen?

Stel: je mag een week naar New York en krijgt daar ook nog studiepunten voor. Gelijk doen, right? Dat dacht ik ook. Ik moest er een nier voor verkopen, maar hé, daar heb je er toch twee van.
De opdracht was om een mediaproduct te maken. Hoe en wat, daar werd je in vrijgelaten. Met z’n zevenen hebben we bedacht dat we een miniserie zouden maken over succes in New York City. Frank Sinatra zong het al: “If you can make it here, you can make it anywhere!”, maar is dat wel zo? Wij besloten het uit te zoeken, dus mailden we alles en iedereen die we ook maar een beetje kenden in New York.

Als je ooit in de VS bent geweest, dan weet je dat Amerikanen ontzettend enthousiast zijn. We kregen dan ook genoeg mailtjes terug van mensen die het meer dan leuk vonden om mee te helpen. Maar daar vervolgens een datum aan plakken? “I’ll check my schedule and I’ll come back to you!”. Dus niet, hè?
Een beroemd Instagram-meisje vond het fantastisch dat we haar wilden interviewen en ze ging tijd voor ons maken. Dat was gelijk het laatste mailtje dat we van haar zagen. Een radiostation in de stad had wel aangegeven dat ze het heel erg druk hadden, maar ze gingen tijd voor ons maken. We hebben alle informatie doorgegeven: met hoe veel mensen we kwamen, welke apparatuur we meenamen, hoe veel tijd het in beslag zou nemen en welke vragen we dan wilden stellen. Helaas vergaten zij door te geven wanneer we dan konden komen, dus dat radiostation hebben we ook nooit gezien. Ook een banketbakster in de stad stelde ons teleur: een half uur (!) voor we afgesproken hadden zegde ze af. We stonden al in haar winkel, waar zij dus niet was. Gelukkig konden we haar de dag erna alsnog interviewen, dus er was geen man overboord.

Wat wel k*t was aan al die afspraken die niet doorgingen, was dat wij steeds geen planning konden maken. De dag dat we met de banketbakster hadden afgesproken, hebben we de hele ochtend (we spraken om 14:00 af) niets gepland omdat we bang waren dat we te laat zouden komen. Die ochtend hadden we ook Chinatown, Little Italy én SoHo kunnen verkennen. In plaats daarvan verdwaalden we in de metro en eindigden we in een shabby bageltent in Brooklyn.

Hoe doen New Yorkers dat, zonder planning? Ik bedoel, ik ben niet de meest geordende persoon en dat is een understatement, maar al die net-niet-afspraken: daar kan je toch niet mee leven? Of misschien is dat juist wel het geheim van succes in New York: niets plannen, alles lekker op z’n beloop laten. Ik ga het eens proberen. Na de tentamenweken, dat wel. Ik denk namelijk niet dat de docenten hun planning ook los gaan laten.